Yaa aslında köpek demek içimden gelmiyor ama köpek işte nasıl anlatabilirdim ki başka? Benim içinse kendi karakterine sahip, her zaman ilgi ve sevgi bekleyen, ne zaman ne şebeklik yapacağı belli olmayan, ortada yemek varsa bütün akan suları durduran, listeyi bir türlü sonlandıramayacağım, Totom, Tontikim, Sümüklü Burnum, Çapaklı Gözüm, Heram :)
Ve bunlarda kızımla son zamanlarda yaptıklarımız;

Biz kendi dünyamızda çok mutluyuz. O beni koruyor ben de onu. Enerjisi hiç bitmese de, zaman zaman beni dinlemeyip yaramazlık yapsa da, çiş-kaka konusunda arada bir sürprizler yapsa da o benim canım. İnanın ben karşıdan köpek geldiğini görünce korkudan karşı kaldırıma geçen biriyken şimdi neredeyse hepsini kucaklama noktasına kadar geldim :)
Sizlere yalan söylemeyeceğim. Bakımları gerçekten çok zor. Tuvalet alışkanlıkları, enerjilerini atmalarının gerekmesi (atmazlarsa neler olabileceğini ayrıca konuşabiliriz), mamaları, tüyleri, ... Liste bitmek bilmiyor.

Bizim kızın denizi ilk kez gördüğü anı sizlerle paylaşmıştım. Patilerimizi sokmaktan öteye gidememiştik maalesef. Bu seferse 'babamın' da katkılarıyla kızım Karadeniz'le tanıştı.
Kucağıma alıp çok ileriye gitmeden bıraktım denize ve Hera can havliyle yüze yüze kumsala çıktı. Kumlarda, gerek patileri yandıkça, gerekse kumların havalanmasından hoşlanarak koştu, oynadı, zıpladı durdu. Biraz rahatlayınca bir daha kucakladım ve tekrar girmeyi denedik.