Şelaleri sever misiniz? Kim sevmez değil mi? Buz gibi, gürül gürül akan su ve çevresine yaydığı temiz ve serin hava hepimizi çok etkiler. Suyun bulunduğu ortamda doğanın aldığı hal de her şeyden güzeldir. Eh biz de bu ortama şahit olabilmek, yazın bunaltıcı havasından uzaklaşabilmek için iki seferdir Samsun çevresindeki şelaleleri ziyaret etmeye çalışıyoruz. Ama, gidemiyoruz...

Hazır Samsun'dayım, ailemin yanında bütün işleri boş vermişim yazı da yazmayayım dedim ama yok sayfa ziyaretleri taban yaptı. Kalk Sinem dedim. Kalk da bir şeyler yaz. "Gezi Direnişi" yazılarıyla bu blog yürümez :) Ayaklandım böylece. Ee peki ne yazacaktım? Evet yazılacaklar listem var ve oldukça da kabarık ama onları yazmak istemiyor ki canım. Ne olsun ne olsun derken İnstagram günlüğü yap sen de dedim :) İlk ve belki de son instagram günlüğümle karşınızdayım anlayacağınız. Resimlerim çerçevesiz ve blog adımı yazamadım kusura bakmayın ama nolursunuz çalmaya da kalkmayın. Her biri bana ait şimdiden söyleyeyim.

Nereden başlasam, nasıl anlatsam hiç bilemiyorum doğrusu. Bir yerlerden başlayayım değil mi? Biliyorsunuz biz Hera'yla taaa Ankaralar'dan uçakla Samsun'a geldik. Kafesin içinde korktuk, eve alışmamız uzun sürdü derken bugün de kızımla, bayramda kalacağı köpek pansiyonunu görmeye gittik. Aslında böyle şeyler yaşanabileceğini az çok tahmin ediyordum ...
Ailem biz gelmeden önce Hera'yı bırakabileceğimiz bir pansiyon arayışlarına başlamışlardı. Birkaç isim de bulmuşlardı hatta. Gelince yerlerine bakarız deyip isimleri bir kenara kaldırmıştık. Cuma günü pansiyonun sahibi olan Cengizhan Bey'in veteriner kliniğine gidip görüştük. Fiyatı uygun buldum bir de Çobanlı Köyü'nde bir çiftlikte baktıklarını öğrenince keyfim iyice yerine geldi. Oraya bırakmaya karar verdik. Samsun'da köpeğini bırakacak yer arayanlar için Atakum'daki Hayat Veteriner Kliniğinin pansiyonuna bırakacağımı da söylemek isterim.